سه شنبه, ۲۲ آبان ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، چرا امام رضا (ع) با علم غیب امامتشان، مسموم شدند؟ در 1 هفته قبل منتشر شده است .
»   سایر مسائل  »   چرا سلاخی حیوانات (قربانی) باعث تقرب به خداوند است؟
20 views
۱۱ آبان ۱۳۹۷ , ساعت ۲۱:۴۵

چرا سلاخی حیوانات (قربانی) باعث تقرب به خداوند است؟

متن شبهه:

گوسفند: چرا هم دینان تو فکر می کنند با سلاخی من و همنوعانم، خدایشان از آنها راضی و خشنود خواهد شد؟  آیا راه دیگری جز کشتن حیوانات برای ترقیب به این خدا وجود ندارد؟

 

پاسخ:

قربانی، در اسلام، رسمی متداول است که با انگیزه متفاوتی از ادیان دیگر صورت می گیرد و گذاشتن نام سلاخی بر آن صحیح نیست. قربانی قبل از هر چیز به یاد خدا و با هدف قرب به درگاه او صورت می‌پذیرد و از صورت‌های زشت سوزاندن یا ذبح انسان و یا هدر رفتن گوشت قربانی خالی است بلکه نعمت قربانی را که برای خداوند سودی ندارد، برای بندگان محتاج می‌خواهد که رضایت حق در آنست. و در عوض قربانی کننده را به مدارج تکامل انسان می‌رساند. لذا در آیه ۳۶ و ۳۷ سوره مبارکه حج می‌فرماید:

«و البدن جعلناها لکم من شعائر الله لکم فیها خیر فاذکروا اسم الله علیها صواف فاذا وجبت جنوبها فکلوا منها و اطعموا القانع و المعتر کذلک سخرناها لکم لعلکم تشکرون• لن ینال الله لحومها و لا دمائها و لکن یناله التقوی منکم کذلک سخرها لکم لتکبروا الله علی ما هداکم و بشر المحسنین»

«و شترهای فربه را برای شما از شعائر الهی قرار دادیم؛ در آنها برای شما خیر و برکت است؛ نام خدا را (هنگام قربانی کردن) در حالی که به صف ایستاده‌اند، ببرید و هنگامی که پهلوهاشان آرام گرفت (جان دادند) از گوشت آنها بخورید، و مستمندان قانع و فقیران را نیز از آن اطعام کنید. این گونه ما آنها را مسخر شما ساختیم تا شکر خدا را به جای آورید• نه گوشت‌ها و نه خون‌های آنها هرگز به خدا نمی‌رسد. آنچه به او می‌رسد تقوا و پرهیزگاری شماست. این گونه خداوند آنها را مسخر شما ساخته، تا او را به خاطر آنکه شما را هدایت کرده است بزرگ بشمرید؛ و نیکوکاران را بشارت ده»

از این آیه مشخص می شود که:

اولا قربانی برای امتحان فرد است که تا چه اندازه برای خدایش، اهمیت قائل است و تا چه اندازه، برای خداوندش، از اموالش می گذرد.

دوما پس از انجام پذیرفتن عمل قربانی و هدیه داده شدن این مال (چه حیوان باشد و چه غیر حیوان) خداوند متعال با پذیرش قربانی، همان هدیه و قربانی را برای خود فرد و دیگر انسان ها، مباح می کند که از آن استفاده کنند. به عبارت دیگر، وقتی شخصی قربانی می کند و از همان قربانی استفاده می کند، از مال خود استفاده نمی کند بلکه از اموال خداوندش مصرف می نماید.

سوما، دستور داده شده است که از این قربانی به فقرا و نیازمندان بهره ای برسد. این خود نوعی حمایت اجتماعی و اقتصادی است از قشر ضعیف جامعه.

ضمن اینکه نباید فراموش کرد که تنها راه جلب خشنودی حق تعالی، قربانی کردن نیست؛ چرا که اموری چون مهربانی، احترام گذاشتن، تکریم کردن دیگران، نگاه به صورت پدر و مادر و همسر، خندیدن و خنداندن، صدقه دادن و … نیز خشنودی خداوند را جلب می کند.

 

بنابراین:

۱_ ریختن خون و خشونت و قتل و …، هدف و دلیل خداوند از تشریع قربانی نیست.

۲_ خداوند متعال قربانی را وضع کرده اند تا علاقه مردمان را نسبت به اموالشان بسنجد.

۳_ قربانی برای محرومان و مستمندان، نوعی حمایت محسوب می شود.

۴_ قربانی کردن، تنها راه تقرب به خداوند متعال نیست.

شیخ علی شاهرودی _ پایگاه تخصصی شبهه

مطالب مرتبط

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب