سه شنبه, ۰۴ اردیبهشت ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، شیرخواری حضرت امام حسین (ع) به چه شکل بوده است؟ در 5 روز قبل منتشر شده است .
»   بررسی روایات و متون, تاریخ ائمه (ع)  »   چرا امامان، دشمنان خود را با نفرین نابود نکردند؟
203 views
۲۱ دی ۱۳۹۶ , ساعت ۱۷:۳۱

چرا امامان، دشمنان خود را با نفرین نابود نکردند؟

متن شبهه:

چرا امامی که مثانه میترکاند دشمنان خود را با دعا نابود نکرد؟ در اصول کافی باب بَابُ الدُّعَاءِ عَلَى الْعَدُوِّ ( نفرین بر دشمن) روایت طولانی است که امام دعا میکند برای نابودی مخالف و سبب می شود مثانه طرف مقابل شکاف بردارد و بترکد و بمیرد! حضرت صادق (ع) سر (از سجده) برداشت و فرمود: من خدا را به دعائى خواندم و خداى عزوجل فرشته‏اى فرستاد که با میلى آهنین چنان بر سر او زد که مثانه‏اش از آن ضربت شکافت و مرد. (اصول کافى جلد ۴ صفحه: ۲۷۸ روایه: ۵). حال چطور ائمه تشیع برای مخالفین خود (  فرض بر قبول اختلاف ) مانند شیخین و حضرت عثمان طلحه زبیر و ‌… رضی الله تعالی عنهم اجمعین …. دعای ترکیدن مثانه نخواندند؟؟؟

 

پاسخ:

ابتدا متن کامل روایت منقول در اصول کافی:

«لَمَّا قَتَلَ‏ دَاوُدُ بْنُ عَلِیٍ‏ اَلْمُعَلَّى بْنَ خُنَیْسٍ‏ قَالَ‏ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ لَأَدْعُوَنَّ اَللَّهَ عَلَى مَنْ قَتَلَ مَوْلاَیَ وَ أَخَذَ مَالِی فَقَالَ لَهُ‏ دَاوُدُ بْنُ عَلِیٍ‏ إِنَّکَ لَتُهَدِّدُنِی بِدُعَائِکَ قَالَ‏ حَمَّادٌ قَالَ‏ اَلْمِسْمَعِیُ‏ فَحَدَّثَنِی‏ مُعَتِّبٌ‏ أَنَ‏ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ لَمْ یَزَلْ لَیْلَتَهُ رَاکِعاً وَ سَاجِداً فَلَمَّا کَانَ فِی اَلسَّحَرِ سَمِعْتُهُ یَقُولُ وَ هُوَ سَاجِدٌ اَللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِقُوَّتِکَ اَلْقَوِیَّهِ وَ بِجَلاَلِکَ اَلشَّدِیدِ اَلَّذِی کُلُّ خَلْقِکَ لَهُ ذَلِیلٌ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى‏ مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ‏ وَ أَنْ تَأْخُذَهُ اَلسَّاعَهَ اَلسَّاعَهَ فَمَا رَفَعَ رَأْسَهُ حَتَّى سَمِعْنَا اَلصَّیْحَهَ فِی دَارِ دَاوُدَ بْنِ عَلِیٍ‏ فَرَفَعَ‏ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ ع‏ رَأْسَهُ وَ قَالَ إِنِّی دَعَوْتُ اَللَّهَ بِدَعْوَهٍ بَعَثَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَیْهِ مَلَکاً فَضَرَبَ رَأْسَهُ بِمِرْزَبَهٍ مِنْ حَدِیدٍ اِنْشَقَّتْ مِنْهَا مَثَانَتُهُ فَمَاتَ‏»

ترجمه:

«از حماد، از مسمعى، گوید: چون داود بن على، معلّى بن خنیس را کشت، امام صادق علیه السلام فرمود: هر آینه به درگاه خدا نفرین کنم بر کسى که وابسته مرا کشته و مال مرا ربوده، داود بن على به او گفت: تو مرا به نفرین تهدید مى‏کنى؟ حماد گوید: مسمعى گفت که: معتب (خادم امام صادق) براى من باز گفت که: امام صادق علیه السلام در آن شب پیوسته در رکوع و سجود بود و چون هنگام سحر شد شنیدمش که در سجده مى ‏فرمود: «بار خدایا! من از تو خواستارم به نیروى نیرومندت و به جلالت شدیدت که همه آفریده‏هاى تو در برابر آن خوارند که رحمت فرستى بر محمد و آل محمد و بگیرى او را هم اکنون هم اکنون» و سر خود را از سجده برنداشته بود که فریاد شیون را از خانه داود بن على شنیدم و امام صادق علیه السلام سر برداشت و فرمود: راستى که من خدا را به دعائى خواندم و خداوند عز و جل فرشته‏اى را فرستاد که عصاى آهنین بر سر او زد چنانچه مثانه‏اش ترکید و مرد.»

توضیحاتی درباره روایت:

معلی بن خنیس، از یاران و اصحاب حضرت صادق علیه السلام بوده است که توسط ایشان، آزاد شده و روایاتی را نیز از حضرت نقل کرده اند. داود بن علی، برای یافتن یاران و اصحاب حضرت صادق علیه السلام، معلی بن خنیس را حبس نمود، سپس او را شکنجه کرد تا نام اصحاب حضرت را از او جویا شود، اما معلی بن خنیس انکار کرد و در نهایت فرمود: اگر نامشان در زیر پایم باشد، آن را به تو نمی گویم. در نهایت داود بن علی، معلی را سر برید، و جسدش را به دار آویخت.

این رفتار علی بن داود بر امام صادق گران آمد، و وعده نفرین به داود بن علی داد؛ و داود بن علی نیز از وعده نفرین امام صادق علیه السلام خشمگین شد. و در نهایت امام صادق علیه السلام او را نفرین کرد و او به هلاکت رسید.

 

اما نویسنده شبهه، با قیاس کردن این نفرین و عدم نفرین سایر خلفاء و دشمنان اهل بیت، می خواهد عدم دشمنی انان را برداشت کند. که در رد این ادعا میگویم:

اولا: دشمنی افرادی چون ابوبکر، عمربن خطاب و عثمان و اتباعهم، بر هر دانش پژوه و اسلام شناسی، پوشیده نیست. از توطئه برای قتل نبی مکرم اسلام، تا اقدامات خصمانه و جاهلانه انان، از قبیل سقیفه بنی ساعده، هجوم به بیت فاطمه زهرا سلام الله علیها، کتک زدن ایشان، غصب فدک، ایجاد تفکری که در نهایت منجر به قتل امام حسین علیه السلام شد و … همگی دلالت می کند بر اینکه این افراد دشمنان سر سخت اهل بیت علیهم السلام بوده اند.

برای اثبات این ادعا، کافی است منابع شیعه را بررسی کنیم. از جواز لعن این افراد گرفته، تا بیان دشمنی هایشان در منابع تاریخی و … همگی دلالت بر اثبات دشمنی این افراد است.

دوما: نفرین کردن، غیر از دشمن بودن است؛ و لازمه دشمن بودن، نفرین شدن نیست. در طول تاریخ، پیامبر گرامی اسلام، دشمنان زیادی داشتند، از ابوسفیان و کفار قریش گرفته تا یهودیان خیبر و مردم عادی جاهل در قریه های اطراف مکه. اما چه تعداد از این دشمنان، مورد نفرین پیامبر قرار گرفتند؟ آیا پیامبر گرامی اسلام، هند جگر خوار را نفرین کردند؟ و آیا خداوند متعال در قرآن همه دشمنان پیامبر را مانند ابولهب، مورد نفرین قرار دادند؟

بنابراین، اینکه برخی دشمنان حضرات معصومین، مورد نفرین حضرات قرار نگیرند، جای تعجب ندارد؛ و یحتمل، حکمتی دارد. و شاید در همینجا اگر داود بن علی نیز، نفرین حضرت را مورد تمسخر قرار نمی دادند، شاید مشمول نفرین نمی شدند.

سوما: حضرات معصومین، در تاریخ مکررا برخی از دشمنانشان را مورد نفرین قرار داده اند؛ برای مثال:

۱_ نفرین پیامبر بر معاویه بن ابوسفیان.

۲_ نفرین حضرت علی علیه السلام بر انس بن مالک، بابت تکذیب یک روایت (این روایت باید در مقابل زبیر و طلحه اقامه می شد)[۱]

۳_ تهدید به نفرین حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، نسبت به ابوبکر و جماعت سقیفه.[۲]

۴_ نفرین حضرت زهرا نسبت به پاره شدن شکم عمربن خطاب (که چنین شد)[۳]

 

بنابراین:

دشمنی این افراد، به صراحت و بارها در کلام معصومین مورد اشاره بوده و تاریخ گواه ان است. و نفرین نشدن کسی، دلیل بر دوست بودن او نمی باشد. و همچنین نفرین این افراد، بارها در سیره معصومین تکرار شده است. البته نفرین ها متفاوت بوده اند و همیشه مرگ و هلاکت به همراه نداشتند. همچون نفرین پیامبر بر معاویه و یا نفرین حضرت علی بر انس بن مالک.

 

_______________________

[۱] نهج البلاغه، حکمت ۳۱۱.

[۲] الاحتجاج ، ج۱، ص۱۰۸.

[۳] مراسم عروسی و معجزات حضرت زهرا (شیخ عباس قمی): ص ۱۳۶.

 

پایگاه تخصصی شبهه _ شیخ علی شاهرودی

مطالب مرتبط

روی عَنِ النَّبِی صلی الله علیه و آله، انه قال: مَنْ مَاتَ عَلَی حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ شَهِیداً وَ مَنْ مَاتَ عَلَی بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ لَمْ یشَمَّ رَائِحَةَ الْجَنَّة مقدمه یکی از ...
متن شبهه: آیا میدانستید، در زیارت عاشورا وقتی میخوانند، اللهم العن الاول و الثانی و الثالث و الرابع، ویزید خامسا ..چه کسانی هستند؟ اولی قابیل پسر حضرت ادم، که پایه گذار قتل و فساد بود. دوم ...
پرسش: نارضايتی و غضب فاطمه زهرا سلام الله علیها، نسبت به خلفاء در چه كتاب هایی بيان شده است؟   پاسخ: در اكثر تواريخ و كتب روائی معتبر اهل سنت اين حقيقت با عباراتی نزديك به اين مضمون منعكس ...
متن شبهه: با توجه به اين‌كه خلفای سه گانه در طول حياتشان در عصر پيامبر اكرم صلی الله عليه و آله هيچ‌گونه خطائی و خلافی مرتكب نشده و همراه اعمال‌شان مورد تأييد نبی مكرم اسلام بوده ...
پرسش: آيا سه خليفه اول مسلمان بوده اند؟ اگر بودند چرا به سخنان پيامبر گوش ندادند؟   پاسخ: در سؤال فوق، احتمالاً منظور از «گوش ندادن به سخنان پيامبر صلي الله عليه و آله» تخلف آنان در مورد جانشينی ...

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب