سه شنبه, ۲۲ آبان ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، چرا امام رضا (ع) با علم غیب امامتشان، مسموم شدند؟ در 1 هفته قبل منتشر شده است .
»   پرسش و پاسخ, تاریخ ائمه (ع)  »   چرا امام حسن (ع) با معاویه کافر، صلح کردند؟
385 views
۹ تیر ۱۳۹۶ , ساعت ۱۸:۴۲

چرا امام حسن (ع) با معاویه کافر، صلح کردند؟

سوال:

اگر کفر معاویه به خاطر جنگ با علی علیه السلام ثابت شود، پس چرا امام حسن علیه السلام با وی صلح نمود؟

 

پاسخ:

کفر معاویه نه تنها به خاطر جنگ با علی علیه السلام بلکه به دلائل مختلف دیگری نیز ثابت شده است و از مسلّمات است که در ذیل به بعضی از آن دلائل اشاره می‌شود.

۱_ خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «…وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْیَا الَّتِی أَرَیْنَاکَ إِلا فِتْنَهً لِلنَّاسِ وَالشَّجَرَهَ الْمَلْعُونَهَ فِی الْقُرْآنِ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا یَزِیدُهُمْ إِلا طُغْیَانًا کَبِیرًا»[۱]. «و ما آن رویایی که به تو نشان دادیم فقط برای آزمایش مردم بود، همچنین شجره ملعونه (درخت نفرین شده) را که در قرآن ذکر کرده‌ایم، ما آن‌ها را بیم داده و (انذار) می‌کنیم، اما جز طغیان عظیم چیزی برآنها نمی‌افزاید.»

در مورد تفسیر این آیه، مفسرین از جمله فخر رازی و سیوطی در ذیل آورده‌اند که: «پیامبر صلی الله علیه و سلم در عالم رؤیا دید که بنی امیّه مانند بوزینگان بر منبر آن حضرت بالا و پایین می‌روند در این هنگام جبرئیل آیه مذکور را بر پیامبر صلی الله علیه و سلم نازل کرد.» پس وقتی خداوند متعال نژاد بنی امیه را شجره ملعونه خطاب می‌کند و قطعاً معاویه که اصلی‌ترین شاخه این درخت می‌باشد، ملعون است و مورد لعن الهی واقع می‌شود، چگونه می‌تواند از کفر و شرک به خداوند منزه باشد.

۲_ خداوند می‌فرماید: «وَمَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِیهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِیمًا»[۲]. هر کس فرد با ایمانی را از عمد به قتل برساند، مجازات او دوزخ است ‌در حالی که جاودانه در آن می‌ماند و خداوند بر او غضب می‌کند و او را از رحمتش دور می‌سازد و عذاب عظیمی برای او آماده ساخته است.

و می دانیم معاویه که خود را خلیفه مسلمین می‌دانست سمّی را برای جعده فرستاد و گفت: اگر حسن بن علی علیه السلام را به قتل برسانی، یک صد هزار درهم به تو می دهم و همسر فرزند خود،‌ یزید می نمایم و چون جعده دست خود را به خون آن حضرت آلوده کرد و سمّ را به ایشان خورانید، معاویه یکصد هزار درهم را به او داد، ولی او را به ازدواج پسرش یزید درنیاورد.[۳]

آیا به شهادت رسانیدن امام حسن علیه السلام که پیامبر صلی الله علیه و آله درباره او و برادرش امام حسین علیه السلام فرمود: «ان الحسن و الحسین سیداشباب اهل الجنه»[۴] موجب کفر و مشمول آیه فوق نمی‌شود؟ آیا پیامبرصلی الله علیه و سلم در حدیثی نفرمود: «همانا خداوند حرام کرد بهشت را بر کسی که ظلم روا دارد نسبت به اهل بیت من یا آن‌ها را به قتل برساند یا آن‌ها را غارت کند یا دشنام بدهد.»[۵] وفرمود: «بهشت حرام شده است بر کسی که بر اهل بیتم ظلم روا دارد و مرا به واسطه اذیت رسانیدن به عترتم، اذیت نماید.»[۶] آیا قتل حجر بن عدی و هفت نفر از یاران و اصحاب او که به امر معاویه موجب کفر و لعن او نمی‌شود؟[۷]

۳_ در کتب اهل سنّت آمده است که پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمود: «هنگامی که دیدید معاویه بر منبر من نشسته است پس او را بکُشید.» [۸]

منظور از منبر در این روایت دو چیز می تواند باشد:

الف_ مطلق منبر یعنی هر منبری که معاویه برآن بالا برود و دعوای اسلام کند و خطبه بخواند آن منبر از برای رسول خدا صلی الله علیه و آله محسوب می‌شود و منبر پیامبر صلی الله علیه و آله و اسلام است و رفتن معاویه به آن حرام می باشد.

ب_ و اگر خاص منبر رسول خدا در مسجد النبی باشد، نیز بنا به نقل ابن سعد در طبقات معاویه به مدینه آمده و بر منبر رسول خدا بالا رفته و قسم یاد کرد که ابن عمر را خواهم کشت.[۹]

پس در هر دو صورت معاویه واجب القتل بوده است و مسلمین در این موضوع مسامحه کرده اند و کسی را که پیامبر دستور قتلش را صادر کند،‌ مرتد است و کافر و موجب لعن او می‌شود.

۴_ از جمله دلائل واضحه بر کفر معاویه، سبّ و دشنام دادن بر امیرالمؤمنین علی علیه السلام بود. معاویه دستور داده بود در قنوت نماز، خطبه های نماز جمعه، منبرها و مجالس، علی بن ابی‌طالب علیه السلام را سبّ نمایند و بطور قطع آن کسی که امام الموحدین، برادر رسول خدا، زوج البتول، امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب را در حیات و ممات آن بزرگوار سبّ نماید یا به آن امر کند، ملعون و کافر است، زیرا پیامبرصلی الله علیه و سلم فرمود: «مَن سَبَّ عَلیّاً فقد سَبَّن و من سبّنی الله فَقَد سبَّ[۱۰]. هر کس سب و دشنام دهد علی علیه السلام را در واقع مرا دشنام داده است و هر کس مرا دشنام دهد همانا خداوند را دشنام داده است.»

و باز پیامبر اکرم در خصوص علی بن ابی‌طالب علیه السلام می‌فرماید: «یا علی انت سیّد فی الدنیا و سید فی الاخره، حبیبک حبیبی، و حبیبی حبیب الله و عدوّک عدوّی و عدوّی عدوّالله والویل لمن ابغضک بعدی[۱۱].ای علی تو آقا هستی در دنیا و آخرت، دوستدار تو، دوست من است و دوستدار من دوست خداست و دشمن تو، دشمن من است و دشمن من، دشمن خداست و وای بر کسی که بغض تو را بعد از من داشته باشد.»

در روایت دیگر پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «مَن احبنی فلیحب علیّاً و من أبغض علیّاً فقد أبغضنی، و من أبغضنی فقد أبغض الله عزّوجل و من أبغض الله ادخله النار[۱۲]. کسی که دوست بدارد مرا، باید دوست بدارد علی را و کسی که نسبت به علی بغض روا دارد مرا مورد بغض قرار داده و کسی که بغض مرا داشته باشد خدا را مورد بغض قرار داده که نتیجه اش آتش جهنّم است.»

در روایت دیگر فرمودند: «لا یبغض علیّاً مؤمن و لا یحبّه منافق[۱۳]. مؤمن بغض علیعلیه السلام را ندارد و منافق هم او را دوست نمی‌دارد.»

و مثل این روایات و مضامین بسیار است که قطعاً کفر معاویه را اثبات می‌کند.

صلح امام حسن مجتبی علیه السلام با معاویه نه برای به رسمیت شناختن وی و مومن دانستنش از سوی امام حسن مجتبی علیه السلام بود بلکه همانگونه که در جای خود مفصل بحث شده است در همین صلح نامه نیز امام علیه السلام بر حقانیت خود و باطل بودن معاویه اصرار داشتند ولی چون جنگ را با آن موقعیت به نفع اسلام نمی دانستند برای حفظ اصل دین با معاویه صلح کردند.

 

__پی نوشت_________________

[۱] اسراء :۶۰.
[۲] نساء:۹۳.
[۳] هیثمی، ابن حجر، صواعق المحرقه، مصر، مطبعه میمینیه، ۸۳ و ابی نعیم، حلیه الاولیاء، مصر، مطبعه سعادت، ج۲، ص۳۸.
[۴] صحیح ترمذی، مطبعه بولاق، ج ۲، ص۳۰۲، و مستدرک الصحیحین، حیدرآباد، مطبعه دایرهَ المعارف، ج۳، ص۱۶۷.
[۵] محب طبری، ‌ذخائر العقبی، مکتبه قدسی، ص۲۰.
[۶] شبلنجی، نور الابصار، مصر، مطبعه میمنیّه، ص۱۰۰.
[۷] ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، بیروت، دار صادر، ج ۳، ص۴۸۴، تا ص۴۸۶.
[۸] المناوی، کنوز الحقائق، مطبعه اسلامبول، ص۹ و عسقلانی، ابن حجر، تهذیب التهذیب، دایره المعارف، حیدرآباد، ج۸، ص۷۴ و ج ۵ ص۱۱۰ و ذهبی، میزان الاعتدال، مصر، چاپ سعادت، ج ۲، ص۷، ۱۲۹.
[۹] ابن سعد کاتب واقدی، طبقات الکبری، مطبعه بریل، ج ۴، ‌قسم اول، ص۱۳۶.
[۱۰] مستدرک الصحیحین، همان، ج۱، ص۱۲۱ و احمد بن حنبل، المسند، مصر، میمنیه، ج ۶، ص۳۲۳، و نسائی،‌ خصائص امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب، مصر، مطبعه التقدم العلمیه، ص۲۴ و محب طبری،‌ذخائر العقبی، مکتبه قدسی، ص۶۶ و محب طبری، الریاض النضره، مصر، مطبه اتحاد، ج ۲، ص۱۶۷.
[۱۱] مستدرک الصحیحین، همان ج ۳، ص۱۲۷ و خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، مطبعه سعادت، ج ۴، ص۴۰ و محب طبری، الریاض النضره، همان، ج ۲، ص۱۶۶، ۱۶۷.
[۱۲] تاریخ بغداد، همان، ج ۱۳، ص۳۲.
[۱۳] متقی هندی، کنزالعمّال، حیدر آباد دکن، مطبعه دایرهالمعارف، ج ۶، ص ۱۵۸.

مرکز مطالعات و پاسخ گویی به شبهات

مطالب مرتبط

پرسش: امام حسن‌(ع) چند همسر داشتند؟ دلیل شایعاتی که مدعی هستند حضرت دارای 300 همسر بودند، چیست؟   پاسخ : آنچه از نقلهای مختلف در تاریخ به دست می‌آید این است كه حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام حداكثر ...
متن شبهه: حسین بن علی، قاتلی که از سر بی خردی مردم فرهنگ باخته، اسطوره شد. به راستی ما چه ملّت فرهنگ باخته و جهل زده ای هستیم؟ در کجای دنیا کسی برای قاتلین اجداد و ...
سوال: چرا حضرت علی علیه السلام در ماجرای اطعام فقیر، اسیر و یتیم ؛ تمام غذای خانه را به آنها دادند و غذایی برای خود و یا کودکان باقی نگذاشتند؟   پاسخ: درباره چگونگی نذر و نحوه اطعام اهل ...
اخیرا، روایتی از امام حسن مجتبی علیه السلام، توسط کانال های ملحدین، نشر داده شده است، ملحدین و منتقدین اسلام، معتقد اند این روایت بیانگر روحیات و خلقیات امام حسن مجتبی به عنوان کریم اهل ...
مقدمه: نویسندگان منتقد اسلام، همواره مطالبی را به اسلام نسبت می دهند که یا از سر عناد و دشمنی و یا از سر جهل و نادانی است. این افراد ...

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب