جمعه, ۲۳ آذر ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، شبهه: سقف خانه ما سوراخ است (حسین پناهی) در 2 روز قبل منتشر شده است .
»   پرسش و پاسخ, یادداشت ها  »   لباس رایج درحکومت مهدوی چیست؟
697 views
۲۳ خرداد ۱۳۹۶ , ساعت ۲:۴۱

لباس رایج درحکومت مهدوی چیست؟

سوال:

لباس رایج و مورد استفاده در حکومت حضرت مهدی علیه السلام چیست؟

 

پاسخ:

لباس پوشیدن، نیازی حتمی و شأنی از شئون انسان است و پدیده ای است که تقریبا به اندازه طول تاریخ بشر ، سابقه و به قدر پهنه جغرافیایی امروزین زمین ، گسترش دارد . این پدیده باخصوصیات مختلف فردی و اجتماعی انسان در ارتباط است.

ازمجموع تحقیقاتی که به عمل آمده، مسلم شده است که لباس دست کم پاسخگوی سه نیاز آدمی است: یکی اینکه او را از سرما و گرما و برف و باران حفظ می کند، و دیگر اینکه درجهت حفظ عفت و شرم به او کمک می کند و سرانجام به او آراستگی، زیبایی، و وقار می بخشد. لباس آدمی را می توان از یک لحاظ به مسکن اوتشبیه کرد. درست است که انسان در ابتدا برای محفوظ ماندن ازسرما و گرما و نیز حمله و هجوم حیوانات به ساختن خانه می پردازد، اما علاوه بر این منظور، خانه مأمن و مأوایی است برای او، تا خود، اموال و احوال اختصاصی اش را در چهاردیواری آن سامان بخشد، و گذشته از اینها خانه هرکس فضایی است که او می تواند ذوق و سلیقه اش را، درحد امکانات خویش، در آن اعمال کند و غریزه زیبایی پسنداش را ارضا نماید. لباس را نیز می توان به تعبیر «خانه» و درست تر بگوییم «خانه اول» هرکس دانست. لباس خانه اختصاصی تر انسان است، چون هر فرد نخست در لباس خود سکونت دارد و بعد درخانه اش، و از این قرار است که می توان گفت، همه ما به جهت لباسی که برتن داریم، خانه بدوشیم. منشأ اصلی پیدایش لباس، چنان که گفتیم، نیاز به محفوظ ماندن، عفیف ماندن و زیبا بودن است.

معمولا مذاهب هم درباره نوع لباس، دستوراتی دارند، چنان که دراسلام نیز درباره پوشش تن، قواعد و دستوراتی وجود دارد و اصطلاح «حجاب» در جامعه امروز ما گویای همین نوع پوشش اسلامی است. رسول خدا صلی الله علیه و آله می‌فرماید: آدمیزاد حق دارد (باید) لباسی داشته باشد تا عورت او را بپوشاند؛ نیز می‌فرماید: پوشش و لباس نشان بی‌نیازی است؛ همچنین می‌فرماید: تن با سه چیز شاداب و پروریده می‌شود: بوی خوش و لباس ملایم و نوشیدن عسل..

امیرمؤمنان علیه السلام می‌فرماید: لباس، زیبایی را نمایان می‌سازد؛ نیز می‌فرماید: لباس پاکیزه غم و اندوه را می‌زداید و برای نماز نیز لازم است.

روایات اسلامی سه اصل اساسی را درباره لباس مورد توجه ودقت قرار داده اند:

۱_ جنس و رنگ لباس:

مثلا در روایت آمده است رسول خدا هم به سلامت و عافیت جسمی, هم به سادگی و هم به نوع سالم تر پارچه ی لباس توجه داشت. لباس پنبه ای مورد علاقه ی آن حضرت بود. علی علیه السلام می فرماید: «لباس های پنبه ای بپوشید, چرا که آن, لباس پیامبر خداست.»

۲_ اندازه و کیفیت:

جامه ای که انسان را مغرور و سرمست کند یا تکبر و خود برتر بینی آورد, ناپسند است. مقید بودن به نوع خاصی از جامه نیز, اسارت آور است. رسول خدا هرگاه لباس تازه می پوشید, خدا را شکر و سپاس می گفت و جامه ی قبلی را به مسکین می داد. «کان من فعله اذا لبس الثوب الجدید حمدالله» در روایت دیگر است که چون جامه ی نو به تن می کرد, دعا می کرد و می فرمود: خدایی را سپاس که بر تن من چیزی پوشاند تا پوشش من باشد و میان مردم آراسته باشم.

۳_ ساده پوشی:

ساده زیستی رسول خدا صلی الله علیه و آله و وابسته نبودن به جلوه های فریبنده ی دنیا و به ناز و نعمت آن دل نبستن و به جلوه های مادی دل خوش نداشتن, در همه ی شوون زندگی وی متجلی بود از جمله در کیفیت و نوع لباس و فرش و زیر انداز و…

بر اساس این دیدگاه کلی و جامع، لباس نیز در حکومت مهدوی در مسیر هدایت و کمک انسان به سوی هدف اصلی مطرح است. اگر کسی به لباس به عنوان هدف و ارزش مطلق بنگرد و شخصیت خود را در گرو نوع لباسی که می پوشد مشاهده و ارزیابی کند از هدف اصلی که عبودیت و بندگی خداوند متعال است، دور شده است.

لباس امیرالمومنین لباس رایج در حکومت مهدوی

الإمام الصادق علیه السلام: «إن علیا علیه السلام کان عندکم فأتى بنی دیوان، واشترى ثلاثه أثواب بدینار، القمیص إلى فوق الکعب والإزار إلى نصف الساق، والرداء من بین یدیه إلى ثدییه ومن خلفه إلى إلییه، ثم دفع یده إلى السماء، فلم یزل یحمد الله على ما کساه حتى دخل منزله ثم قال: هذا اللباس الذی ینبغی للمسلمین أن یلبسوه، قال أبو عبد الله علیه السلام: ولکن لا یقدرون أن یلبسوا هذا الیوم ولو فعلناه لقالوا مجنون ولقالوا: مراء، والله تعالى یقول: وثیابک فطهر قال: وثیابک ارفعها ولا تجرها، وإذا قام قائمنا کان هذا اللباس» [۱]

ابو خدیجه، از معلى بن خنیس از امام صادق علیه السلام روایت کرده است: همانا علی علیه السلام نزد شما بود، نزد بنى دیوان رفت، وسه عدد لباس را به یک دینار خرید، پیراهنى که بلندى آن تا قوزک پا (فوق الکعب) بود، وتکه بالاى احرام (إزار) که تا نصف ساق پا مى رسید ، ورداء (شبیه عبا) که از جلو قسمت بالاى بدن را، و از پشت سر تا وسط را مى پوشاند، آنگاه دستهاى خود را به آسمان بلند کرد و بر نعمت آن پوشش تا رسیدن به منزل، خدا را حمد و سپاس مى گفت، بعد فرمود: سزاوار است مسلمانها اینگونه لباس بپوشند. [مطابق روایت] امام صادق علیه السلام فرمود: ولى مسلمانها امروز نمى توانند اینگونه لباس بپوشند و اگر ما اینگونه لباس بپوشیم مى گویند دیوانه است، وگفتند: ریا کار است، خداوند متعال مى فرماید: (وثیابک فطهر) (ولباسهاى خود را پاکیزه کن) آنگاه فرمود: و لباسهایت را بالا بگیر و آنها را به زمین نکش ، زمانى که قائم ما قیام کند لباس اینگونه است.

__پی نوشت___________

[۱] الکافی: ج۶، ص۴۵۵، ح۲ / وسائل الشیعه: ج۳، ص۳۶۵-۳۶۶، ح۷، عن الکافی وفیه “تلبسوها” / حلیه الأبرار: ج۱، ص۳۴۱، ب۲۶ -کما فی الکافی عن محمد بن یعقوب- / وفی: ج۲، ص۵۷۵، ب۱۷ -کما فی الکافی عن محمد بن یعقوب / البرهان: ج۴، ص۳۹۹-۴۰۰، ح۲، عن الکافی / غایه المرام: ص۶۶۹، ب۱۳۰، ح۴، کما فی الکافی بتفاوت یسیر عن ابن یعقوب / البحار: ج۴۱، ص۱۵۹، ب۱۰۶، ح۵۲، عن الکافی / نور الثقلین: ج۵، ص۴۵۳، ح۶، عن الکافى.

حجت الاسلام و المسلمین مهدی دقیقی

مطالب مرتبط

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب