دوشنبه, ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، آیا اولین بار تجسیم را شیعیان به خداوند نسبت دادند؟ در 3 روز قبل منتشر شده است .
»   توسل و زیارت, وهابیت  »   نمونه هایی از مطلوبیت توسل در روش پیامبر و امامان
407 views
۲۳ خرداد ۱۳۹۶ , ساعت ۰:۱۵

نمونه هایی از مطلوبیت توسل در روش پیامبر و امامان

از سیره درخشان زندگی پیامبران و پیامبر اسلام و امامان علیهم السلام فهمیده مى ‏شود که آن حضرات توسل دیگران را تأیید نموده و یا خود به اولیاء خدا توسل جسته ‏اند، با توجه به اینکه آنها فانی در توحید و آموزگار آن بوده و از هرگونه شرک دوری مى‏ جستند، تأیید آنها دلیل بر این است که مسأله توسل هیچ گونه ناسازگاری با اصل توحید ندارد، بلکه وسیله ‏ای سالم و کارساز برای تقرب به درگاه ذات پاک خدا است، در این راستا نظر شما را به نمونه‏ های زیر جلب مى‏ کنیم:

۱_ در روایات متعدد آمده پیامبرانی مانند حضرت آدم، نوح، ابراهیم، موسی و… پنج تن آل عبا علیهم السلام را در درگاه الهی واسطه قرار داده ‏اند، در قرآن مى‏ خوانیم: «فتلقّی آدم من ربّه کلماتٍ فتاب علیه؛ [۱]  سپس آدم علیه السلام از پروردگار خود کلماتی دریافت داشت، (و با آنها توبه کرد) و خداوند توبه او را پذیرفت.» مطابق روایات متعددی که از طرق ائمه اهل بیت علیهم السلام رسیده، مقصود از این کلمات، بهترین مخلوقات خدا محمّد، على، فاطمه، حسن و حسین علیهم السلام بوده ‏اند. از جمله از امام صادق روایت شده که پیامبر فرمود: آدم ابوالبشر هنگام توبه به درگاه الهی گفت: «اللّهمّ انّی اسئلک بحقّ محمّدٍ و آل محمّدٍ لمّا غفرت لى؛ خدایا از درگاه تو به حق محمّد و آل او مسئلت مى‏ جویم که مرا بیامرزى.» [۲].

نیز روایت شده شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید: منظور از کلمات در آیه «و اذ ابتلی ابراهیم ربّه بکلماتٍ فاتمّهنّ؛ [۳]  به خاطر بیاورید هنگامی که خداوند ابراهیم را به وسایل مختلف آزمود.» چیست؟ امام فرمود: همان کلماتی است که آدم ابوالبشر آنها را از خدا دریافت نمود و به وسیله آنها توبه کرده و توبه ‏اش پذیرفته شد، و آن این بود که به خدا عرض کرد: «یا ربّ اسئلک بحق محمّدٍ و علىٍّ و فاطمه و الحسن و الحسین الّا تبت علىّ؛ پروردگارا! به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسین علیه السلام از درگاهت مسئلت دارم که توبه ‏ام را بپذیر.»[۴].

۲_ ترمذی دانشمند معروف اهل تسنن به عنوان شاهد بر جواز توسل روایت مى‏ کند: مردی نابینا به محضر پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت از خدا بخواه تا به من سلامتی چشم بدهد. پیامبر فرمود: اگر بخواهی دعا مى‏ کنم و اگر بخواهی تأخیر مى‏ اندازم و این بهتر است. او عرض کرد اکنون دعا کن، آن حضرت به او فرمود: وضوی کامل بگیر و دو رکعت نماز بخوان و این گونه دعا کن: «پروردگارا! من از تو درخواست مى ‏کنم به وسیله محمّد (ص) پیامبر رحمت، ای محمّد! من به وسیله تو به درگاه خدا متوجّه مى‏ شوم، خداوندا او را شفیع من ساز.» نابینا به این دستور عمل کرد، و بینا شد.[۵]

از این روایت به خوبی استفاده مى ‏شود که پیامبر اکرم توسل را به آن شخص نابینا دستور داد، و توسل مطلوب اسلام و موجب نتیجه سودمند است.

۳_ ابن ابی الحدید دانشمند معروف اهل تسنن از على علیه السلام چنین روایت مى ‏کند: «…روزی از رسول خدا درخواست دعا برای آمرزش کردم، آن حضرت برخاست و دو رکعت نماز خواند و سپس دست به سوی آسمان بلند کرد و عرض نمود: «اللّهم بحقّ علىٍّ عندک اغفر لعلیٍّ؛خداوندا، به حق آن مقامی که على در پیشگاه تو دارد على را ببخش.» [۶].

۴_ روایت شده حضرت زهرا سلام الله علیها هنگام رحلت جان سوز رسول خدا در بالین او نشسته بود و این شعر ابوطالب را مى ‏خواند:

و ابیض یستسقی الغمام بوجهه              ثمال الیتامی عصمهٌ للارامل

یعنی: «سفید رویی که مردم به برکت چهره او از درگاه خدا طلب باران مى‏ کنند، او که فریادرس یتیمان و پناه بیوه زنان است.»[۷]

در صحیح دارمی از ابن جوزا روایت شده یک سال در مدینه قحطی سختی رخ داد، بعضی شکایت به عایشه بردند، او سفارش کرد که بر فراز قبر رسول خدا بروید و روزنه‏ ای در سقف ایجاد کنید، تا به برکت قبر پیامبر از طرف خدا باران نازل شود. آنها به این دستور عمل کردند و باران فراوانی بارید.»[۸].

این روایت بیانگر آن است که عایشه یکی از همسران رسول خدا قبلاً مسأله مطلوب بودن توسّل و نتیجه بخشی آن را در عصر رسول خدا تجربه کرده بود، که چنین سفارشی نمود.

۵_ـ ابن شهرآشوب در مناقب به سند خود از امام باقر علیه السلام نقل مى‏ کند: در عصر رسول خدا مردی گناهی کرد، و سپس خود را مخفی نمود (تا او را دستگیر نکنند) تا اینکه روزی در خفا در یک راه خلوت حسن و حسین را دید، آنها را بر دوش خود گرفت و به محضر رسول خدا آمد و ملتمسانه عرض کرد: «ای رسول خدا! من پناه آورده ‏ام به خدا، و به وسیله این دو کودک.»

پیامبر صلی الله علیه و آله آن چنان خندید، به گونه ‏ای که دستش را بر دهانش گرفت، آنگاه به آن مرد گفت: «اذهب فانت طلیقٌ؛ برو که تو آزاد شده هستى.»

سپس به حسن و حسین علیهما السلام فرمود: این مرد شما را در مورد نجات خود، شفیع خود قرار داد تا او را شفاعت کنید. در این هنگام این آیه نازل شد:«ولو انّهم اذ ظلموا انفسهم جائوک فاستغفروا اللّه و استغفر لهم الرّسول لوجدوا اللّه توّاباً رحیماً؛اگر آنها که به خود ظلم کردند نزد تو مى‏ آمدند، و از خدا طلب آمرزش مى‏ کردند، و پیامبر هم برای آنها استغفار مى‏ کرد، خدا را توبه‏ پذیر مى ‏یافتند.» [۹]

۶_ شیخ صدوق(ره) نقل مى‏ کند: مردی از اهالی بلخ برده (غلام) ای داشت، به همراه او به مشهد برای زیارت مرقد حضرت امام رضا علیه السلام آمدند، در آنجا آن غلام به امام متوسل شد که خداوند وسیله آزادی او را از بردگی فراهم کند، و نیز دارای همسر و باغی شود، او و اربابش پس از سجده طولانی در حرم حضرت رضا برخاستند، ارباب هماندم بی آنکه به خواسته غلامش آگاه باشد به او رو کرد و گفت: تو را در راه خدا آزاد کردم، و نیز فلان کنیزم را آزاد نمودم و او را همسر تو گرداندم و مهریه او را بر عهده گرفتم. و فلان باغ را نیز به شما دونفر وقف نمودم، و شما نیز آن را بعد از خود وقف نسل خود کنید. غلام با شنیدن این گفتار، منقلب شد و گریه کرد و گفت: «سوگند به خدا و سوگند به این امام همام من در سجده همین تقاضا را از حضرت رضا علیه السلام نمودم، و به آن حضرت متوسل شدم، اینک مى ‏بینم به نتیجه رسیدم.» [۱۰]

در قسمت آخر این گفتار نظر شما را به مناظره جالب دکتر تیجانی با آیت اللّه العظمی شهید سید محمد باقر صدر جلب مى‏ کنم:

دکتر سید محمد تیجانی از اهالی تونس که از اهل تسنن و مالکی بود و شیعه شده و چندین کتاب پیرامون حقانیت تشیع نوشته در یکی از کتاب‏هایش به نام «ثمّ اهتدیت» مى ‏نویسد: به نجف اشرف سفر کردم، و توسط یکی از دوستانم به محضر آیت اللّه العظمی سید محمد باقر صدر [۱۱]  رسیدم نخست از ایشان پرسیدم: علمای سعودی مى ‏گویند دست بر قبر کشیدن و توسل به صالحین و تبرّک جویی از آنان، شرک به خدا است، نظر شما چیست؟

آیت اللّه صدر فرمود: «هرگاه دست کشیدن بر قبر و توسّل جستن به این نیت باشد که آن‏ها (بدون اذن خدا) نفع و ضرر مى ‏رسانند چنین کاری شرک است، ولی مسلمانان یکتاپرست مى‏ دانند که تنها خدا نفع و ضرر مى ‏رساند، و اولیاء خدا وسیله و واسطه هستند، بنابراین با این نیت که آنها واسطه هستند هرگز شرک نیست. همه مسلمین از سنّی و شیعه از عصر رسول خدا تا کنون در این امر اتفاق نظر دارند. به استثنای وهّابیان که در قرون جدید پیدا شده ‏اند [۱۲]  و بر خلاف اجماع مسلمین رفتار مى‏ نمایند. و دست بر قبر کشیدن و توسل به اولیاء خدا را شرک مى‏ دانند.»

آنگاه فرمود: مرحوم سید شرف الدّین (محقق بزرگ اسلامى، صاحب کتاب ارزشمند المراجعات) در عصر سلطنت عبدالعزیز سعودى، توسط او به مناسبت عید قربان دعوت شد، آقای شرف الدین این دعوت را پذیرفت و نزد عبدالعزیز سعودی رفت، و یک جلد قرآن که دارای جلدی پوستین بود به شاه عربستان (عبدالعزیز) هدیه کرد، شاه آن را گرفت و بوسید و به عنوان احترام بر پیشانی خود گذاشت. سید شرف الدین از این فرصت استفاده نمود و ناگهان گفت: «ای شاه! چرا این جلد را مى‏ بوسی و این گونه از آن احترام مى‏ نمایى، با این که این جلد چیزی جز پوست بز نیست؟» شاه گفت: غرض من از بوسیدن جلد، قرآنی است که در داخل آن قرار دارد، نه خود جلد. آقای شرف الدین بى‏ درنگ فرمود: احسنت ای پادشاه! ما شیعیان نیز وقتی پنجره یا اطاق قبر پیامبر خدا را مى‏ بوسیم، مى ‏دانیم که آهن نمى ‏تواند کاری کند، غرض ما آن کسی است که ماورای این آهن‏ها و چوب‏ها است. ما مى‏ خواهیم به رسول خدا احترام کنیم همان گونه که شما با بوسیدن پوست بز، به قرآن کریم احترام کردى. شاه سخن شرف الدین را پذیرفت، و حاضران تکبیر گفتند، در آن سال او اجازه داد که از تبرک‏جویی به قبر رسول خدا جلوگیری نکنند. [۱۳]

 

__پی نوشت______________

[۱] سوره بقره، آیه ۳۷.
[۲] احتجاج طبرسى، به نقل نورالثقلین، ج۱، ص ۶۷. نظیر این مطلب در کتاب وفاء الوفاء، ج ۳، ص ۱۳۷۱، و کتاب التوصل الی حقیقه التوسّل، ص ۲۱۵ نقل شده است.
[۳] سوره بقره، آیه ۱۲۴.
[۴] تفسیر نورالثقلین، ج ۱، ص ۶۸.
[۵] وفاء الوفاء، ص ۳۷۲، التوصّل الی حقیقه التوسّل، چاپ بیروت، ص ۱۵۸.
[۶] شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج ۲۰، ص ۳۱۵ و ۳۱۶.
[۷] محدّث قمى، انوار البهیه، ص ۳۵.
[۸] تفسیر روح المعانى، ج ۴، ص ۱۱۴ و ۱۱۵.
[۹] مناقب ابن شهرآشوب، ج ۳، ص ۴۰۰؛ بحار، ج ۴۳، ص ۳۱۸.
[۱۰] عیون اخبار الرّضا، ج ۲، ص ۲۸۲.
[۱۱] شهید صدر در ۴۷ سالگی در شب ۱۹ فروردین سال ۱۳۵۹ هـ.ش به دست دژخیمان بعث عراق به شهادت رسید.
[۱۲] مسلک وهابیت به شیخ محمد فرزند عبدالوهّاب منسوب است. وی در سال ۱۱۵۳ هجری قمرى، عقیده وهّابى‏گری را تأسیس و منتشر نمود.
[۱۳] اقتباس از کتاب آنگاه…هدایت شدم، ص ۹۲ و ۹۳.

مطالب مرتبط

پاسخ: تبرک جستن به قبور انبیای الهی و اولیاء دین از صدر اسلام در بین مسلمین متداول بود و حتی دانشمندان و محدثین اهل سنت بر این امر تاکید و تصریح می‌کردند. تا اینکه مذهب ساختگی، ...

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب