دوشنبه, ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، آیا اولین بار تجسیم را شیعیان به خداوند نسبت دادند؟ در 3 روز قبل منتشر شده است .
»   تاریخ حضرت محمد (ص), شبهات قرآنی  »   دو نتیجه از آیه 36 و 37 احزاب + نقد
467 views
۱۳ خرداد ۱۳۹۶ , ساعت ۱۹:۵۸

دو نتیجه از آیه ۳۶ و ۳۷ احزاب + نقد

متن شبهه:

از دو آیه ی ۳۶ و ۳۷ سوره احزاب، دو موضوع بسیار قابل توجه است: ۱_ازدواج با زن پسر خوانده عملی غیر اخلاقی نزد اعراب بوده است که محمد آن را حلال کرد. ۲_ اهمیت زید برای الله از علی بیشتر بوده است.

 

پاسخ:

ابتدا بررسی هر دو آیه:

«وَمَا کَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَهٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْرًا أَنْ یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَهُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا مُبِینًا ﴿۳۶﴾ وَإِذْ تَقُولُ لِلَّذِی أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَأَنْعَمْتَ عَلَیْهِ أَمْسِکْ عَلَیْکَ زَوْجَکَ وَاتَّقِ اللَّهَ وَتُخْفِی فِی نَفْسِکَ مَا اللَّهُ مُبْدِیهِ وَتَخْشَى النَّاسَ وَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَاهُ فَلَمَّا قَضَى زَیْدٌ مِنْهَا وَطَرًا زَوَّجْنَاکَهَا لِکَیْ لَا یَکُونَ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ حَرَجٌ فِی أَزْوَاجِ أَدْعِیَائِهِمْ إِذَا قَضَوْا مِنْهُنَّ وَطَرًا وَکَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا ﴿۳۷﴾»

ترجمه: «و هیچ مرد و زن مؤمنى را نرسد که چون خدا و فرستاده‏ اش به کارى فرمان دهند براى آنان در کارشان اختیارى باشد و هر کس خدا و فرستاده‏ اش را نافرمانى کند قطعا دچار گمراهى آشکارى گردیده است (۳۶) و آنگاه که به کسى که خدا بر او نعمت ارزانى داشته بود و تو [نیز] به او نعمت داده بودى مى گفتى همسرت را پیش خود نگاه دار و از خدا پروا بدار و آنچه را که خدا آشکارکننده آن بود در دل خود نهان میکردى و از مردم مى‏ ترسیدى با آنکه خدا سزاوارتر بود که از او بترسى پس چون زید از آن [زن] کام برگرفت [و او را ترک گفت] وى را به نکاح تو درآوردیم تا [در آینده] در مورد ازدواج مؤمنان با زنان پسرخواندگانشان چون آنان را طلاق گفتند گناهى نباشد و فرمان خدا صورت اجرا پذیرد (۳۷)»

دو آیه فوق، در مورد ازدواج زینب بن جحش و زید بن حارثه و همچنین طلاق آن دو و ازدواج مجدد زینب با پیامبر اکرم است. توضیحات مفصلی در اینباره در مطلبی جدا ارائه شده و به طور مفصل درباره اش صحبت شده است… رجوع شود به:

http://shobhe.net/Archives/3611

اما دو نتیجه گیری صورت گرفته در اینباره باطل است:

۱_ نتیجه اولی که نویسنده شبهه مطرح کرده است، نتیجه ایست اشتباه؛ به اینجهت که: هر چند سابقا اعراب جاهلی، فرزندخوانده را فرزند حقیقی خود می دانستند و تمام احکام فرزند را برای او قائل بودند؛ اما با ظهور اسلام، این امتیازات از فرزندخوانده ها، برداشته شد. یکی از آیاتی که این حکم را بیان می کند، این دو آیه است.

جالب است که نویسنده شبهه، قصد دارد با این متن، یکی از رسومات اعراب جاهلی را خوب جلوه دهد؛ در حالی که همیشه اعراب جاهلی مورد نکوهش همگان بوده اند؛ باید از این شخص، درباره رسم زنده به گور کردن دختران نیز سوال کرد که آیا در اینباره هم همین نظر را خواهند داشت؟

۲_ اینکه رد قرآن نام زید بن حارثه بیان شده است و نام علی بن ابی طالب علیه السلام بیان نشده است، دلیل بر تقرب و جایگاه والای زید نسبت به حضرت علی علیه السلام نیست. ناقض این مطلب، یادآوری خداوند در قرآن کریم از شیطان، فرعون، قارون، هابیل و … است در حالی که از همه پیامبران الهی نامی به میان نیامده است. آیا این دلیل می شود مقام شیطان و فرعون و … از مقام پیامبرانی که نامشان در قران نیامده است بالاتر باشد؟

مکررا مقالات متعددی درباره علت عدم ذکر نام حضرت علی علیه السلام و سایر ائمه نگاشته شده است؛ از مقالاتی که ثابت کننده وجود نام حضرت علی علیه السلام است، تا مقالاتی که از ذکر نام و یاد حضرت بدون صراحت صحبت کرده اند.

دلیل مختصری که شاید بتوان در این مختصر به آن اشاره کرد، آن است که: فرض کنید آیه ای به صراحت در قرآن کریم آمده باشد که حضرت علی علیه السلام را یاد کرده و او را خلیفه بعد از پیامبر ذکر کرده باشد.، یقینا دشمنان حضرت علی بعد از رحلت پیامبر، ساکت نمی نشستند تا شیعیان با استناد به این آیه، خلافت حضرت را ثابت کرده و آنها از خلافت منع شوند. به همین خاطر حتما این آیه را حذف و یا تغییر می دانند و یا حتی اسم خودشان را در آیات دیگر بیان می کردند. به همین خاطر و به جهت حفظ قران کریم از تحریف و تغییر، خداوند به صراحت از حضرات معصومین و خلافت و ولایتشان، یادی نشده است.

پس مشخص می شود که:

اولا: اخلاق، آن است که خدا، رسولش و عقل بگویند؛ و غیر آن ملاکی برای اخلاقی بودن نیست.

دوما: پیامبر با ازدواجشان با زینب بن جحش، قصد داشتن سنت باطل جاهلی را نقض کنند.

سوما: نبود نام کسی در قرآن و بودن نام دیگری در آن، دلیل بر افضیلت نیست.

چهارما: نبود نام حضرت علی و سایر معصومین در قران، اگر بپذیریم؛ به جهت حفظ کتاب از انحراف و … بوده است.

پایگاه تخصصی شبهه _ شیخ علی شاهرودی

مطالب مرتبط

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب