یکشنبه, ۲۵ آذر ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، شبهه: سقف خانه ما سوراخ است (حسین پناهی) در 4 روز قبل منتشر شده است .
»   شبهات قرآنی, مسائل زنان  »   شش آیه، شش شبهه درباره زنان…
1,280 views
۳۰ دی ۱۳۹۵ , ساعت ۵:۲۶

شش آیه، شش شبهه درباره زنان…

متن شبهه:

وظایف یک زن مسلمان در قرآن

۱_ یک زن مسلمان و مومن باید بپذیرد که طبق آیه ۳ سوره نساء شوهرش حق دارد ۴ زن داشته باشد.

۲_ طبق آیه ۳۴ سوره نساء شوهرش در صورت نافرمانی می تواند او را کتک بزند.

۳_ طبق آیه ۱۱ سوره نساء به او ارث نیمه می رسد.

۴_ باید بداند که طبق آیه ۲۲۳ بقره، کشتزار مرد لقب دارد و مرد می تواند هر طور که بخواهد با او نکاح کند.

۵_ باید بداند که طبق آیه ۳۴ نساء از مرد کمتر است و مرد به دلیل آنکه خرجش را می دهد، مالک اوست

۶_ طبق آیه ۲۴ سوره نساء می شود در جنگ او را به عنوان کالا به غنیمت گرفت و با او نکاح کرد.

 

پاسخ:

متن فوق، شامل ۶ شبهه به اسلام و قرآن نسبت به زنان است، که سراسر دروغ، کذب، سانسور و تقطیع است. با هم به بررسی هر شش آیه و شش حکم می پردازیم:

 

پاسخ شبهه شماره ۱:

آیه سوم سوره نساء می فرماید: «و اگر در اجراى عدالت میان دختران یتیم بیمناکید هر چه از زنان [دیگر] که شما را پسند افتاد دو دو سه سه چهار چهار به زنى گیرید پس اگر بیم دارید که به عدالت رفتار نکنید به یک [زن آزاد] یا به آنچه [از کنیزان] مالک شده‏ اید [اکتفا کنید] این [خوددارى] نزدیکتر است تا به ستم گرایید [و بیهوده عیال‏وار گردید]»

با صراحت تمام، آیه شریفه خطاب به مردان می فرماید: اگر زنان دیگری را تا چهار نفر، پسندیده اید، می توانید با آنها ازدواج کنید ولی به شرط رعایت عدالت؛ و اگر نمی توانید عدالت را رعایت کنید به یک زن اکتفاء کنید.

در فقه اسلامی، مرد تنها در شرایطی می تواند تعدد زوجات داشته باشد؛ که مهمترین آنها رعایت عدالت می باشد. که در مطالبی جداگانه به علت وضع چنین حکمی اشاره کرده ایم.

همچنین در فقه اسلامی، زن می تواند قبل از اجرای صیغه عقد خودش با مرد، شرط ضمن عقد نماید که مرد تعهد کند با کس دیگری ازدواج نکند، که این شرط در صورت رضایت طرفین لازم الاجراست و مرد حق ازدواج مجدد را ندارد. و حتی در برخی اوقات، ازدواج مجدد مرد منوط به اجازه زن خواهد بود و بدون اجازه او، عقد باطل و یا حرام است.

ضمنا، بسیاری از زنان مسلمان با این موضوع مشکلی نداشته و بلکه بلعکس، نداشتن چند همسر برای شوهرشان را خوب نمی دانند.

 

پاسخ به شبهه شماره ۲:

آیه ۳۴ سوره نساء می فرماید: «مردان سرپرست زنانند به دلیل آنکه خدا برخى از ایشان را بر برخى برترى داده و [نیز] به دلیل آنکه از اموالشان خرج مى کنند پس زنان درستکار فرمانبردارند [و] به پاس آنچه خدا [براى آنان] حفظ کرده اسرار [شوهران خود] را حفظ مى کنند و زنانى را که از نافرمانى آنان بیم دارید [نخست] پندشان دهید و [بعد] در خوابگاه ‏ها از ایشان دورى کنید و [اگر تاثیر نکرد] آنان را ترک کنید پس اگر شما را اطاعت کردند [دیگر] بر آنها هیچ راهى [براى سرزنش] مجویید که خدا والاى بزرگ است»

کاملا واضح و مشخص، قرآن کریم می فرماید؛ اگر همسری از فرمان شوهرش اطاعت نکرد شوهر برای تادیب و یا تنبیه او، ابتدا باید آنها را پند داد، و اگر پند و اندرز، آنها را تاثیری نکرد در مرحله دوم از همخوابی با او دوری کند و در جایگاه دیگری بستر خواب خود را پهن نماید. و اگر تاثیری نشد، در مرحله سوم، در صورت عدم تاثیر، اجازه داده شده است، آنها را تنبیه کرد (به شرایطی که بعدها در روایات بیان می شود).

ابتدا باید مشخص شود، نافرمانی چه نافرمانی است، سپس به ضرب و تنبیه بپردازیم؛ منظور از نافرمانی در این آیه، مساله درخواست جنسی شوهر از همسر است؛ بنابراین نافرمانی در شست و شوی و پخت و پز و … نخواهد بود؛ حتی نافرمانی در اجرای دستورات همسر نیز نخواهد بود، چرا که بر زن تنها فرمانبرداری در مساله جنسی واجب است و الباقی نیکوست که او اطاعت نماید والا وظیفه ای ندارد می تواند برای عمل هر کدام از آنها، طلب مزد و اجرت نماید.

حال که چنین است، اگر همسری از درخواست جنسی شوهرش، نافرمانی کرده و به آن اعتنا نکند؛ شوهر حق دارد او را با پند، سپس با ترک و جدا خوابیدن و در نهایت با ضرب تادیب نماید؛ نحوه ضرب که مرحله آخر است نیز، ضرب و شتم جدی نیست، بلکه در روایات امده است: ««اگر زن بر مرد نشوز کرد (از حقوق زناشویی سرباز زد) جایز است از او در بستر و در سخن گفتن دوری کند و او را تنبیه کند، نه بسان اجرای حد و نه زدن دردآور، و از زدن بر صورتش بپرهیزد و سخن گفتن با او را بیش از سه روز ترک نکند»[۱]

در جامع الاخبار صدوق از پیامبر صلی الله علیه و آله نقل شده: «در شگفتم از کسی که همسر خود را می‌زند، حال آن که خود به زدن شایسته‌تر است. زنان خود را با چوب نزنید که قصاص دارد، ولی با سخت‌گیری در خوراک و پوشاک آنان را بزنید تا در دنیا و آخرت آسوده باشید.»

که تمام این مسائل بیانگر جایگاه والای زن در نظر اسلام دارد.

 

پاسخ به شبهه شماره ۳

آیه ۱۱ سوره نساء در بیان برخی از احکام ارث نازل شده است، اما پایگاه تخصصی شبهه، به مساله ارث به صورت کامل در دو پست جدا پاسخ داده است، می توانید مراجعه کنید به:

http://shobhe.net/Archives/395

http://shobhe.net/Archives/326

به طور مختصر می گوییم: در ارث، زنان گاهی نصف مردان ارث می برند، گاهی به اندازه انان و گاهی بیشتر از مردان ارث خواهند برد. که هر کدام جایگاه خاص خود را دارد؛ و اما علت نصف بردن ارث در زنان نسبت به مردان، در پست های بالا، توضیحات کامل داده شده است.

 

پاسخ به شبهه شماره ۴:

آیه شریفه ۲۲۳ بقره می فرماید: «زنان شما کشتزار شما هستند پس از هر جا [و هر زمان] که خواهید به کشتزار خود [در]آیید و آنها را براى خودتان مقدم دارید و از خدا پروا کنید و بدانید که او را دیدار خواهید کرد و مؤمنان را [به این دیدار] مژده ده»

برای فهمیدن مفهوم بهتر آیه، بهتر است آیه ۲۲۲ بقره را نیز مطالعه کنید: «از تو در باره عادت ماهانه [زنان] مى ‏پرسند بگو آن رنجى است پس هنگام عادت ماهانه از [آمیزش با] زنان کناره گیرى کنید و به آنان نزدیک نشوید تا پاک شوند پس چون پاک شدند از همان جا که خدا به شما فرمان داده است با آنان آمیزش کنید خداوند توبه‏ کاران و پاکیزگان را دوست مى دارد»

اینکه منظور از کلمه «حرث» به معنی کشاورزی و کشتزار چیست، یک بحث طولانی لغتی و تفسیری می تواند باشد، اما به صورت مختصر می گوییم: اگر جامعه بشری را یک درخت فرض کنیم، زنان شاخه های آن درخت اند؛ چرا که وظیفه تولید، پخش و انتشار یک درخت، به عهده شاخه آن است؛ اگر شاخه ای نباشد، برگ و میوه و انتشار و تولید مثلی نخواهد بود در نتیجه درخت که جامعه باشد، از بین خواهد رفت؛ بنابراین زنان به مانند یک کشتزار اند، که حیات جامعه به وجود و سلامت آنها بستگی دارد.

قرآن کریم در تعبیری زیبا، زنان را به کشتزار و محل تولید و تکامل مثل می زند. در تفسیر نور درباره این آیه چنین آمده است:

«در این آیه، زنان به مزرعه تشبیه شده‏ اند که بذر مرد را در درون خود پرورش داده و پس از ۹ ماه، گل فرزند را به بوستان بشرى تقدیم مى‏ کنند. همچنان که انسان، بدون کشت و مزرعه از بین مى‏ رود، جامعه بشرى نیز بدون وجود زن نابود مى‏ گردد.  زنان وسیله‏ ى هوسبازى نیستند، بلکه رمز بقاى نسل بشر هستند. پس لازم است در آمیزش جنسى، هدف انسان تولید یک نسل پاک که ذخیره قیامت است باشد و در چنین لحظات و حالاتى نیز هدف مقدّسى دنبال شود. جمله‏ى «واتّقوا اللّه» هشدار مى‏ دهد که از راههاى غیر مجاز، بهره جنسى نبرید و به نحوى حرکت کنید که در قیامت سرافراز باشید و اولاد و نسلى را تحویل دهید که مجسمه‏ ى عمل صالح و خیرات آن روز باشند.»

و اما اینکه از هر نحوی با آنها رابطه زناشویی داشته باشید، منظور نوع و روش و پوزیشن نیست، بلکه بعد از آیه ۲۲۲ که درباره محدودیت های زمانی رابطه جنسی با همسر است، در آیه ۲۲۳ سوره بقره، خداوند می فرماید هر موقع و زمانی که خواستید با آنها رابطه برقرار کنید.

کلمه «انی» در آیه، اسم شرط است و در خصوص زمان استعمال می شود وگاهی هم در مورد مکان بکار می رود و فطرت سلیم با معنای زمانی سازگارتراست ، یعنی در هر زمان خواستید با زنانتان آمیزش کنید.

 

پاسخ به شبهه شماره ۵:

آیه ۳۴ سوره نساء در پاسخ شبهه دوم بیان شد؛ در این آیه قوامیت زنان، به مردان سپرده شده است، نه آنکه زنان ضعیف بوده و مردان مالک آنان باشند. چرا که:

اولا زنان می توانند مستقل زندگی کرده و قوامیت کسی را نپذیرند (شوهر نکنند) که در این صورت تنها در مساله ازدواج تحت فرمان پدر خود خواهند بود (تا زمانی که رشیده نشده و یا به بلوغ نرسیده باشند و باکره محسوب شوند). و در باقی مسائل استقلال خواهند داشت.

دوما، در اسلام همه آزاد هستند و کسی مالک دیگری نیست، مگر انکه در جنگ بر علیه اسلام، اسیر شوند و پیامبر یا امام آن زمان، دستور به برده گرفتن آنان دهد؛ که در این صورت، برده آن زن یا مرد اسیر شده، مملوک شخص دیگری می شود تا از او حفاظت کرده و نگهداری نماید.

با این وجود، زنان تنها قوامیت را از مردان کسب می کنند (آن هم به طریق اعم نه مطلق) و برتری زنان بر مردان یا بلعکس صحیح نیست چرا که خداوند متعال می فرمایند: «إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ» یقینا بهترین و با کرامت ترین شما، نزد خداوند با تقوا ترین شماست.

پس رنگ و ملیت و جنسیت و … در کرامت و برتری نقشی ندارد. با این بیان دیگر نمی توان گفت، زن بر مرد برتر است یا مرد بر زن و یا برابری. بلکه هر کسی با دیگری متفاوت است.

در تشیع، اعتقاد بر این است که، تمام عالم هستی و خلایق و … تنها به یُمن و برکت وجود یک زن برپا شده است؛ و آن شخصیت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها می باشند. وقتی تشیع، به چنین اعتقادی پایبند است، چطور می توان او را به کم اهمیت جلوه دادن زنان متهم کرد؟

 

پاسخ به شبهه شماره ۶:

در آیه ۲۴ سوره نساء احکامی چند از احکام زنان و کنیزان مطرح می شود. اینکه نویسنده شبهه، عنوان کالا را روی زنان برده است، نشانه جهل اوست چرا که در اسلام، هم زنان و هم مردانی که در جنگ اسیر می شوند، به عنوان کالا، باید حفظ شده، به کشور اسلامی آورده شود و بعد از حکم امام، درباره او تصمیم گیری شود.

یک زن مسلمان، هیچگاه به عنوان اسیر دستگیر نخواهد شد، چرا که نمی توان متصور شد، زنی مسلمان باشد و بر علیه اسلام به جبهه جنگ بیاید، تا اسیر شده و سپس امام درباره اش حکم امه را جاری کرده و در دولت اسلامی به عنوان کنیز گرفته شود.

مساله اسیران جنگی و بردگی در اسلام، در مطلبی جداگانه به صورت مفصل پاسخ داده شده است:

http://shobhe.net/Archives/3345

__پی نوشت_______________

[۱] بحارالانوار: ج ۱۰۱، ص۵۸.

پایگاه تخصصی شبهه _ شیخ علی شاهرودی

مطالب مرتبط

متن شبهه: 1_ توی کلاس دینی وقتی ۱۱ سالم بود معلم میگفت‌‌: نباید مشروب بخوری! من اصلا نمیدونستم مشروب چیه، معلم دینی یادم داد. 2_ میگفت نباید با دخترا بازی کنی! نباید به بدنشون نگاه کنی! من ...
🔻پاسخ: این عین سوالی است که شخصی از امام صادق علیه السلام پرسیده است: سأل الفهفکی أبا محمد (ع) ما بال المرأة المسکینة الضعیفة تأخذ سهما واحدا ویأخذ الرجل سهمین؟ فقال أبومحمد (ع): إن المرأة لیس علیها جهاد ...
آیا امامت ارثی است؟
پرسش :  آیا امامت ارثى است؟ اگر ارثى نیست، چگونه از امام حسین علیه السلام به بعد، امامت به فرزندان ایشان یکى پس از دیگرى رسیده است؟ پاسخ :  برای روشن شدن جواب باید ...

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب