یکشنبه, ۱۷ آذر ۱۳۹۸
آخرین مطلب با عنوان ، آیا اکثریت دانشمندان حال حاضر دنیا آتئیستند؟ در 3 روز قبل منتشر شده است .
»   شبهات قرآنی  »   آیا قرآن با شادی و خنده مخالف است؟
۱۸ آذر ۱۳۹۵ , ساعت ۱۹:۲۲

آیا قرآن با شادی و خنده مخالف است؟

متن شبهه:
ایا اسلام با شادی کردن مخالف است. قرآن می‌گوید باید کم بخندند و زیاد گریه کنند. (توبه ۸۲) و یا می‌گوید: «خداوند شادی کنندگان را دوست ندارد» (قصص۷۶).

پاسخ:
اسلام با شادی کردن مخالف نمی‌باشد بلکه فراوان به پیروان خود توصیه می‌کند که شادی کردن و مزاح کردن را نیز فراموش نکنند. در ادامه به برخی از احادیث شوخی، مزاح و خنده اشاره می‌کنیم:
۱_ از امام موسی کاظم نقل شده است که: «اِیاک وَ المِزاحَ فَاِنَّهُ یذهَبُ بِنُورِ ایمانِک»[۱] (از شوخی (بی مورد) بپرهیز، زیرا که شوخی نور ایمان تو را می‌برد.)
۲_ از حضرت علی علیه السلام نقل شده است که فرمودند: «کانَ رَسولُ اللّه‏ِ صلی الله علیه و آله لَیَسُرُّ الرَّجُلَ مِنْ اَصحابِهِ اِذا رَآهُ مَغْموما بِالْمُداعَبَهِ وَ کانَ صلی الله علیه و آله یَقولُ: اِنَّ اللّه‏َ یُبْغِضُ الْمُعَبِّسَ فى وَجْهِ اِخْوانِهِ»[۲] (هرگاه رسول اکرم صلی الله علیه و آله یکى از اصحاب خود را غمگین مى‏‌دیدند، با شوخى او را خوشحال مى‏‌کردند و مى‌فرمودند: خداوند، کسى را که با برادران (دینى)اش با ترشرویى و چهره عبوس روبرو شود، دشمن مى‌دارد.)
۳_ رسول خدا صل الله علیه و آله درباره شوخی می‌فرمایند: «إِنّى أَمزَحُ وَ لا أَقولُ إِلاّ حَقّا» [۳] من شوخى مى‌کنم، اما جز حق نمى‌گویم.
۴_ همچنین رسول اکرم صلى الله علیه و آله به صراحت می‌فرمایند:«اَلمُؤمِنُ دَعِبٌ لَعِبٌ وَ المُنافِقٌ قَطِبٌ غَضِبٌ» [۴] (مؤمن شوخ و شنگ است و منافق اخمو و عصبانى)
۵_ مساله مزاح، حتی در نظر الله تعالی نیز مورد عظمت است، از امام باقر علیه السلام نقل شده است که: «إِنَّ اللّه عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ المُداعِبَ فِى الجَماعَهِ بِلا رَفَثٍ» [۵] (خداوند عزوجل دوست دارد کسى را که در میان جمع شوخى کند به شرط آن که ناسزا نگوید.)
۶_ از امام کاظم علیه السلام منقول است: «کانَ یَأْتِیهِ الْأَعْرَابِیُّ فَیُهْدِی لَهُ الْهَدِیَّهَ ثُمَّ یَقُولُ مَکَانَهُ أَعْطِنَا ثَمَنَ هَدِیَّتِنَا فَیَضْحَکُ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ کَانَ إِذَا اغْتَمَّ یَقُولُ مَا فَعَلَ الْأَعْرَابِیُّ لَیْتَهُ أَتَانَا.»[۶] (بادیه نشینى بود که نزد رسول خدا صلى الله علیه و آله مى‌آمد و براى آن حضرت هدیه مى‌آورد و همان جا مى‌گفت: پول هدیه ما را بده و رسول خدا صلى الله علیه و آله مى‌خندیدند. آن حضرت هرگاه اندوهگین مى‌شدند، مى‌فرمودند: آن بادیه نشین چه شد؟ کاش نزد ما مى‌آمد.)
۷_ از رسول خدا نقل کرده‌اند: «أَتَتِ امرَأَهٌ عَجوزٌ إِلَى النَّبِىِّ صلى الله علیه و آله فَقالَ لاتَدخُلُ الجَنَّهَ عَجوزٌ، فَبَکَت، فَقالَ: إِنَّکَ لَستَ یَومَئِذٍ بَعَجوزٍ، قالَ اللّه  تَعالى: (إِنّا أَنشَناهُنَّ إِنشاءً فَجَعَلناهُنَّ أَبکارا)»[۷] (پیر زنى نزد پیامبر صلى الله علیه و آله آمد. حضرت به او فرمودند: پیر به بهشت نمى‌رود. پیرزن گریست. حضرت فرمودند: تو در آن روز پیر نخواهى بود. خداى متعال مى‌فرماید: «ما آنان را آفرینش نوینى بخشیدیم و همه را دوشیزه قرار دادیم».)
۸_ در روایتی از امام صادق نقل شده است که ایشان به یکی از یاران فرمود: «مزاح کردن و شوخی کردن بین شما چگونه است» آن شخص عرضه داشت: کم است. سپس حضرت فرمودند: «چنین نکنید بلکه مزاح و شوخی کنید چرا که مزاح کردن از حسن خلق است و شما با این کار برادرت را شاد می‌کنی».[۸]
در مساله مزاح و شوخی احادیث بسیاری وارد شده است که می‌توانید برای مطالعه بیشتر به کتاب وسائل مراجعه کنید.[۹]

اما پاسخ به شبهات قرآنی در متن شبهه:
آیه ۸۱ و ۸۲ سوره توبه:
فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلَافَ رَسُولِ اللَّهِ وَکَرِهُوا أَنْ یُجَاهِدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ وَقَالُوا لَا تَنْفِرُوا فِی الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ کَانُوا یَفْقَهُونَ (۸۱) فَلْیَضْحَکُوا قَلِیلًا وَلْیَبْکُوا کَثِیرًا جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَکْسِبُونَ (۸۲)
ترجمه آیات: بر جاى‏ ماندگان به [خانه از واقعه تبوک] نشستن خود پس از رسول خدا شادمان شدند و از اینکه با مال و جان خود در راه خدا جهاد کنند کراهت داشتند و گفتند در این گرما بیرون نروید بگو اگر دریابند آتش جهنم سوزان‏‌تر است (۸۱) از این پس کم بخندند و به جزاى آنچه به دست مى‌آوردند بسیار بگریند (۸۲)
با ارائه این ترجمه، کاملا مشخص می‌شود که شبهات وارده اصلا وارد نیست. با این وجود توضیح می‌دهیم که: آیه مزبور در سوره «توبه» در ضمن آیاتى است که درباره منافقان و متخلّفان از دستور جهاد اسلامى نازل شده است، و آیه ۸۲ که می‌گوید: آنها کم بخندند و زیاد گریه کنند، در شان و منزلت آنان است. خلاصه، ذیل آیه و آیات قبل و بعد از آن و همچنین شروع جمله «فَلیَضحکوا»با کلمه «فاء» که براى تفریع است، همگى بخوبى روشن مى‌سازد که آیه، مربوط به وضع منافقان و متخلفان از دستور جهاد است و به هیچ وجه امر و دستورى در این آیه به عموم مردم وجود ندارد و این که در ذیل آیه فرموده: «این عمل  گریه بسیار و خنده کم براى کیفر کارهاى آنهاست» اشاره به این است که اگر آنها بدانند چه مجازات‌هایى در پیش دارند، گریه بسیار و خنده کمتر خواهند کرد و از غم و اندوه، آنى راحت نخواهند شد.[۱۰]

اما آیه ۷۶ سوره قصص:
در مطلبی به صورت مفصل به این شبهه پاسخ داده شده است، با مراجعه به لینک زیر می‌توانید پاسخ را مطالعه نمایید.

مراجعه کنید به: اینجا

اما به صورت مختصر عرض می‌کنیم که:
خداوند آن نشاط و شادی را ناپسند می‌داند که از روی مستی و غرور و تکبر بوده که سبب ساز غفلت انسان از خداوند و اخرت است چرا که ایه در مورد قارون مرد هم عصر حضرت موسی است. کسی که مظهر ثروت آمیخته با کبر و غرور و طغیان بوده است.
«فرحین» «در ایه ان الله لا یحب الفرحین» در آیه جمع «فرح» به معنی کسی است که بر اثر بدست اوردن چیزی مغرور و متکبر شده و از باده پیروزی سرمست می‎باشد و از خوشحالی در پوست خود نمی‎گنجد.
خداوند این چنین افراد متکبر و  مغرور را که از سر تکبر و غرور و مخالفت با پرودگار سرمست و شاد بوده‎اند را دوست نمی‎دارد.[۱۱]

__پی‎نوشت______________
[۱] کافی: ج ۲، ص ۶۶۵، ح ۱۹ / تحف العقول: ص ۴۰۹ / من لا یحضره الفقیه: ج ۴، ص ۴۰۸، ح ۵۸۸۵ / بحارالانوار: ج ۷۵، ص۳۲۱.
[۲] کشف الریبه: ص ۸۳.
[۳] شرح نهج البلاغه(ابن ابی الحدید): ج۶، ص۳۳۰.
[۴] تحف العقول: ص ۴۹.
[۵] کافى: ج۲، ص۶۶۳، ح۴.
[۶] کافى: ج۲، ص۶۶۳، ح۱.
[۷] تنبیه الخواطر: ج۱، ص۱۱۲.
[۸] وسائل الشیعه: ج۱۲، ص۱۱۳.
[۹] مستدرک الوسائل: ج۸، ص۴۰۷، باب ۶۶.
[۱۰] پاسخ به پرسش های مذهبی (ایات عظام مکارم و سبحانی): ص ۵۶۸.
[۱۱] تفسیر نمونه: ج ۱۶، ص ۱۵۴.

پایگاه تخصصی شبهه

مطالب مشابه

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • احادیث صحیح السند درباره ولادت حضرت مهدی(ع)
  • چرا اسلام، حکم به قتل مرتد داده است؟
  • بررسی ورود اسلام به ایران
  • چرا اسلام برده‌داری را تجویز کرد؟
عنوان اسلایدر
  • آخرین مطالب