پنجشنبه, ۲۶ مهر ۱۳۹۷
آخرین مطلب با عنوان ، چرا قرآن صراحتاً شراب را حرام نکرده است؟ در 8 ساعت قبل منتشر شده است .
»   نقد مقالات  »   نقدی بر صحبت های آقای محمد تقی اکبرنژاد درباره با حوزه علمیه
1,022 views
۲۸ آبان ۱۳۹۵ , ساعت ۵:۲۴

نقدی بر صحبت های آقای محمد تقی اکبرنژاد درباره با حوزه علمیه

توضیح مطلب

آقای محمد تقی اکبرنژاد یکی از روحانیون شیعه می باشند، که به حوزه سنتی نقد داشته و دروس و شیوه فعلی حوزه را نمی پسندند، ایشان در روزهای آغازین حوزه علمیه قم در ساله ۹۵، سخنانی را فرمودند که مورد نقد استاد بزرگوار سید اصغر سعادت میر قدیم لاهیجانی قرار گرفته است؛ در ادامه نقد حجت الاسلام لاهیجی را به همراه متن جناب آقای اکبرنژاد مطالعه می کنید؛ در متن زیر، نکاتی را سایت تخصصی شبهه اضافه نموده است.

شروع

آقای محمد تقی اکبرنژاد: امروز شنبه ۱۳/۶/۹۵ آغازی جدید بر حوزه علمیه مبارکه قم است. امروز ما…

۱_ حوزه‌ای را آغاز می‌کنیم که بناست یک رشته علمی را؛ آری فقه و اصول را؛ بر تمام استعدادها و علاقه‌ها تحمیل کند؛ حتی اگر هیچ تعلقی و توانی برای اجتهاد نداشته باشد. حتی اگر شیفته کلام و تبلیغ باشد. حتی اگر دلداده کار در مسجد و مدرسه و دانشگاه باشد.

نقد شماره ۱:

«اگرچه بحث ها ودرس های فقه واصول در حوزه جلوه بیشتری دارد ولی بحمدالله دروس حوزه های علمیه منحصر درفقه واصول نیست و تنوع درسی مانند فقه واصول و فلسفه و تفسیر و کلام و عرفان و… مشاهده میشود و باز بحمدالله سال هاست که رشته های تخصصی در حوزه رونق دارد. متاسفانه جناب اکبرنژاد دراین باره غفلت نموده و از حد انصاف خارج شده است.

ضمنا تحصیل در فقه واصول لزوما جهت رسیدن به اجتهاد نیست و یکی از اشتباهات فاحش ایشان آن است که تصور کرده که تحصیل فقه واصول منحصرا برای رسیدن به اجتهاد برای همه محصلین حوزه های علمیه است. آری عده ای از فضلاء حوزه حتما تا مراحل اجتهاد تلاش خواهند نمود و جامعه و مجامع علمی از نظرات اجتهادی آنها بهره مند خواهند شد.»

نکته:

حائز اهمیت است که یک روحانی که بخواهد وارد یک مسجد شده و یا در دانشگاه و مدرسه اقدام به تبلیغ کند، تنها به عبا و عمامه و اندکی علوم حوزوی نیاز ندارد، بلکه باید در فقه و بعضا اصول نیز تبحر داشته باشد تا نیازمندی های جامعه را رفع نماید.

 

۲_ حوزه‌ای را آغاز می‌کنیم که نظام آموزشی آن بی‌شباهت به ویترین عتیقه فروشی‌ها نیست! کتاب‌ها را با هم مرور می‌کنیم:
«صمدیه»، با بیش از ۴۰۰ سال قدمت
«البهجه المرضیه»(سیوطی)، با بیش از ۵۰۰ سال قدمت
«مغنی الادیب»، با بیش از ۶۵۰ سال قدمت
«الروضه البهیه»(شرح لمعه)، با بیش از ۴۵۰ سال قدمت
«مکاسب و رسائل»، هرکدام با بیش از ۱۵۰ سال قدمت
«کفایه»، با بیش از ۱۱۰ سال قدمت
البته کتاب «معالم الاصول» با قدمت ۴۰۰ سال و همین‌طور «قوانین الاصول» با قدمتی بیش از ۲۰۰ سال بعد از تلاشهای بسیار از این ویترین خارج شد! گرچه بسیاری از بزرگان حوزه، هنوز هم که هنوز است، از تغییر آن‌ها بسیار ناراضی اند و شاید به همین خاطر در برابر تغییر سایر کتب مقاومت بیشتری به خرج می‌دهند.

نقد شماره ۲:

اگر عتیقه جات چیزهای باارزشی هستند اشکالی ندارد که این کُتُب نام برده شده که میراث گرانبهای بزرگان سَلَف است جزو عتیقه جات و از عَتائِق باشند. کتاب های صمدیه وسیوطی ومغنی و لمعه و رسائل ومکاسب و کفایه و…، کتاب های باارزشی هستند که به طلاب و محصلین حوزه توانمندی علمی می دهند و امثال اکبرنژاد بدانند که گذشتِ زمان اعتبار علمی کتب ارزشمند را از اعتبار ساقط نمی کند. کتب افلاطون وارسطو و سقراط وبقراط و فارابی و بوعلی و ملاصدرا و…، درمجامع علمی دارای اعتبارند چه جزو کتاب درسی باشند یا نباشند.

آقای اکبرنژاد که انشاء الله خودش از صمدیه و مغنی و سیوطی و رسایل و لمعه و کفایه بهره برده، حالا با این بیان و سخن نامربوط وناصواب خود(که در شماره ۲ آمده) دارد ناسپاسی در حق بزرگان و کتب آنان می نماید. البته ما هم معتقدیم که طبق فرمایش مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه ای باید تحول مُقتضی ومتناسب دررابطه با کُتُب حوزوی صورت بگیرد ولی تحول در حوزه ها متاسفانه کمی با درنگ وتَأنّیِ فاحِش همراه هست که امید است با همکاری بزرگان وفضلاء و متولیان حوزه تحول خوبی در این باره محقق شود و بحمدالله تلاش هایی هم صورت گرفته که نباید نادیده گرفته شود. تا زمانی که کُتب درسی فعلی از طرف  بزرگان ومتولیان حوزه جهت درس و بحث سفارش و ابلاغ شده ویا میشود همه طلاب موظفند با اخلاص وجدیت و همّت بیشتر این دروس را  طی کنند و بگذرانند .
البته یک سری اشکالاتی در شیوه برگزاری کلاس های درسی وجود دارد که امید است اصلاح شود و بنده نیز در باره برنامه حضور وغیاب که چندسالی از طرف مدیریت حوزه اعمال می شود اشکالاتی دارم .

 

۳_ حوزه‌ای را آغاز می‌کنیم که بنا نیست چیزی را به شما بیاموزد که به درد امروز شما بخورد. فقهی که به شما می آموزد، فقه قرن‌ها پیش است! اگر در مکاسب خریط فن هم بشوید، از اقتصاد امروز جامعه خود، تقریبا هیچ درک درستی نخواهید داشت. حتی اگر تمامی اساتید مکاسب حوزه را جمع کنید، نخواهند توانست یک تحلیل روشن از اقتصاد جامعه خودشان ارائه دهند یا برنامه‌ای برای اقتصاد فلک زده این مردم بدهند.

نقد شماره ۳:

به جناب آقای اکبر نژاد می گوییم که فقه ما فقط خلاصه در معاملات و یا اقتصاد نمی شود. یک بخش فقه که معاملات باشد تقریبا با اقتصاد همخوانی دارد. بحمدالله فقه شیعه در همه عرصه ها پویا است و کتب فقهی درسی ما هم مانند مکاسب بسیار عالمانه نگاشته شده و هر طلبه خوش استعداد و باظرفیت و نکته سنج با همین مکاسب مرحوم شیخ و با همین لمعه به علاوه تحقیقاتی که انجام می دهد به مقاصد خوبی می رسد که می تواند منشا خیرات وبرکات علمی برای جامعه و مراکز علمی باشد.

ضمنا باید توجه شود که کتاب هایی همچون لمعه و مکاسب به صورت دروس عمومی برای طلاب درنظر گرفته شده است نه تخصصی. البته اینکه آیا این کار درست است یا نه باید کارشناسی شود و به نظر بنده برخی کتب درسی مانند مکاسب و رسائل که جنبه تخصصی و اجتهادی دارد نباید برای عموم طلاب تدریس شود.

جناب آقای اکبر نژاد باید متوجه باشد که محصّلین و دانش پژوهان در حوزه وغیر حوزه در همه رشته های علمی گرایش ندارند و باید در زمینه ای تلاش کنند که استعداد و توانمندی و گرایش بیشتری دارند.کسی که استعداد در زمینه مسائل اقتصادی داشته باشد می تواند بخوبی از دقائق و نکاتی که در مکاسب مرحوم شیخ انصاری آمده بهرمند شود. بحمدالله در حوزه های علمیه طلاب فاضلی هستند  مسائل اقتصادی را با معیارهای فقهی خوب درک می کنند و این عبارت آقای اکبر نژاد که می گوید: «…حتی اگر تمامی اساتید مکاسب حوزه را جمع کنید، نخواهند توانست یک تحلیل روشن از اقتصاد جامعه خودشان ارائه دهند یا برنامه‌ای برای اقتصاد فلک زده این مردم بدهند.» جسارت و بی ادبی به همه اساتید بزرگوار و تلاشگر حوزه است. به نظرم ایشان هنوز درک درستی از توامندی های اساتید بزرگوار حوزه ندارد.

ایشان می گوید : «… فقهی که به شما می آموزد، فقه قرن‌ها پیش است!…» از ایشان می پرسم که مگر شما می خواهید فقهی ارائه دهید که بیگانه از فقه گذشته باشد؟!! فقه عصر جدید هیچگاه بی نیاز از فقه پیشینیان نخواهد بود. میراث فقهی گذشتگان مایه تکامل فقهی وشکل گیری فقه جدید است.  فقه جواهری در هر عصر پویا خواهد بود.

آقای اکبرنژاد باید بداند که همه دانش و علوم فقه در لمعه و مکاسب و…نیست و انتظار و توقعش نادرست وغلط است.بخشی از علوم به جهت اخلاص وهمتی که طلبه از خود نشان می دهد در کنار درس وبحث و تحقیق  از طرف پروردگار به او افاضه وعنایت می شود و طلبه های امروز باید بُعد اخلاص و همت و توکل خود را افزایش دهند تا مشمول عنایات بیشتر خداوند قرارگیرند. باید توسل وتوجه شان به اهل بیت علیهم السلام بیشتر باشد تا موفقتر باشند. به نظرم می رسد که جناب آقای اکبر نژاد باید بنیه های معنوی خود را افزایش دهد تا دچار انحرافات فکری ونظری فاحش نشود.

 

۴_ حوزه‌ای را آغاز می‌کنیم که بناست بزرگ‌ترین فرصت‌سوزی تاریخ را به نام خود ثبت کند! فرصت پیاده‌سازی احکام اسلام آن هم در قامت یک حکومت دینی. چیزی که انبیای عظام در آرزوی آن جان دادند. چیزی که اولیای الهی برای آن جنگیدند. اگر نظام آسیب ببیند، اگر خدایی نکرده سقوط کند، اگر بخت النصر بر آن حاکم شود، حوزه با این همه خفّت و خواری چه خواهد کرد؟!

نقد شماره ۴:

جناب آقای اکبرنژاد متاسفانه حس منفی گرایی بر ایشان غلبه دارد و فقط به نارسایی ها و معایب حوزه ها توجه کرده و از انصاف و  حتی تقوی در این مساله خارج شده و خدمات و فعالیت ها و تلاش های خالصانه حوزه ها علمیه در عرصه دین و فرهنگ و جامعه و… را نادیده گرفته است . ایشان نمک خورده و نمکدان را شکسته و متاسفانه خیلی ناسپاسی کرده است. خوب بود که در مقام نقد واشکال به حوزه ، انصاف و تقوی و… را رعایت می کرد. حوزه های علمیه با پشتبانی ارکان حوزه، مایه روشنی چشم ایران و جهان است انشاء الله  نه اینکه (مایه خفت وخواری و… باشد؟!! که اکبر نزاد چنین می گوید)

متأسفانه نگاه ایشان به حوزه یک نگاه صرفا منفی گرایانه و دور از انصاف است. بزرگان ما ازجمله مراجع و مقام معظم رهبری ونیز علماء و طلاب فاضل  به نقایص و اشکالات حوزه ها توجه دارند ولی به خود اجازه نمی دهند که خدمات حوزه ها و بزرگان را نادیده بگیرند و یا نسبت های ناروا روا دارند.

شایسته بود که آقای اکبرنژاد جهت رشد و بالندگی حوزه ها نکات و نظرات خود را بطور عاقلانه و پسندیده و صحیح مطرح می کردند . مثلا چنین می گفتند :
راه های رشد وبالندگی حوزه های علمیه به قرار زیر است :
۱- کتب درسی جدید تدوین شود تا جایگزین کتب پیشین گردد
۲- حوزه ها علمیه مقتضیات زمان را رعایت کند وگرنه مواجه با چالش می شود…
۳- دروس فقه واصول را در حوزه ها کاربردی تر نمایید.
۴- نشاط و شادابی علمی وتحقیقی برای طلاب ایجاد نمایید.

به نظرم، ایشان به حوزه و بزرگان حوزه و بزرگان سلف و نیز به نوعی به حضرت ولیعصر عجل الله تعالی فرجه الشریف جسارت کرده است و باید عذرخواهی نمایند (حوزه یا حوزه های علمیه  که بیش از هزار سال تحت توجهات وعنایات حضرت ولیعصر «عَجَّلَ اللهُ فَرَجَهُ الشَّریفَ» به دین و اسلام وقرآن ومسلمین و فرهنگ و…  خدمت کرده و می کند، درباره چنین حوزه ای بی مُحابا سخن گفتن نوعی جسارت به حضرت ولیعصر می باشد.

سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی_سیزدهم شهریور۱۳۹۵

پایگاه اندیشوران حوزه

مطالب مرتبط

یک دیدگاه برای نقدی بر صحبت های آقای محمد تقی اکبرنژاد درباره با حوزه علمیه

  1. علی اسدی
    0

    زبان ایشان در انتقاد تند بوده ولی خیلی موارد را درست میگوید و شاید از سر دلسوزی است

ارسال پاسخ یا نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.


  • آخرین مطالب